۴ژوئن ۲۰۲۵- محققانی از هانگژو در استان ژجیانگ چین در یک مطالعه گذشته نگر، دریافتند که تزریق تریامسینولون استوناید (TA) می تواند به طور مؤثر از ادم ماکولای دیابتی(DME) پس از ویترکتومی پارس پلانا((PPV[1] در بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو(PDR) جلوگیری کند. این مطالعه، پتانسیل تریامسینولون استوناید را به عنوان یک گزینه ارزشمند در مدیریت پس از عمل برای کاهش خطرDME برجسته نمود.
مطالعه ای برای بررسی تغییر ادم ماکولای دیابتی (DME) پس از ویترکتومی و عوامل خطر آن انجام شد.این مطالعه گذشته نگر شامل ۳۶۵چشم از ۳۳۰بیمار بود که از ژانویه ۲۰۱۸تا مارس ۲۰۲۲تحت ویترکتومی برای رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو(PDR) قرار گرفتند و دارای تصاویر قابل ارزیابی از اپتیکال کوهرنس توموگرافی (OCT) بودند.
شیوع ادم ماکولای دیابتی پس از ویترکتومی(PV-DME) به عنوان مواردی تعریف شد که ضخامت مرکزی شبکیه (CRT) آنها بر اساس تصویربرداری OCT بیشتر از ۳۰۰میکرومتر بود، در حالی که پیش از عمل دچار DME نبودند.
نتایج نشان داد که شیوع تجمعی PV-DME در سه ماه پس از جراحی ۴۰.۱٪(۸۹مورد از ۲۲۲بیمار) بود، که شایع ترین زیرگروه آن افزایش منتشر ضخامت شبکیه(66.2 درصد) و پس از آن ادم سیستیک ماکولا(27.0 درصد) بود.
آنالیز رگرسیون کاکس چند متغیره نشان داد که CRT ضخیم تر قبل از جراحی( HRیا نسبت خطر=1.01، فاصله اطمینان 95 درصد:1.00-1.02) و لایه برداری غشای محدود کننده داخلی حین جراحی(HR =3.18، فاصله اطمینان 95 درصد: 1.85 -5.47) با بروز PV-DME مرتبط بودند، در حالی که تزریق داخل زجاجیه ای تریامسینولون استوناید حین جراحی(HR =0.28، فاصله ی اطمینان 95 درصد:0.13-0.57) تاثیر محافظتی در برابر PV-DME داشت.
در چشم هایی که قبل از عمل دچار ادم ماکولار شبکیه (DME) شده بودند(143 چشم)،CRT به ترتیب در روز هفتم، ماه اول و ماه سوم بعد از عمل به تدریج از 468.3 ± 177.7 میکرومتر قبل از عمل به 409.5 ± 151.0 میکرومتر(P=0.027)، 377.4± 141.9میکرومتر(P<0.001) و 368.0 ± 157.6 میکرومتر(P<0.001) کاهش یافت.
آنالیز رگرسیون خطی چند متغیره نشان داد که تنها CRT ضخیم تر قبل از جراحی(β=0.77، فاصله ی اطمینان 95 درصد:0.63-0.92)با کاهشضخامت مرکزی شبکیه(CRT) بعد از عمل مرتبط است.
محققان نتیجه گیری کردند که بروز DME پس از ویترکتومی، یک عارضه بسیار شایع بعد از عمل در بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیواست و تریامسینولون استوناید می تواند از تشکیل آن جلوگیری کند. باید به بیمارانی که ضخامت مرکزی شبکیه(CRT) بیشتری پیش از جراحی دارند و تحت برداشت غشای محدود کننده داخلی قرار گرفته اند، توجه ویژه ای شود.
منبع:
https://medicaldialogues.in/ophthalmology/news/triamcinolone-acetonide-injections-show-promise-in-preventing-post-vitrectomy-diabetic-macular-edema-study-149271
[1]ویترکتومی پارس پلانا: یک نوع جراحی چشم است که برای درمان مشکلات شبکیه و زجاجیه انجام می شود. در این روش، جراح از طریق پارس پلانا- بخشی از چشم که پس از دوران جنینی عملکرد خاصی ندارد- وارد چشم شده و مایع زجاجیه را تخلیه می کند. این جراحی معمولاً برای درمان بیماری هایی مانند جداشدگی شبکیه، رتینوپاتی دیابتی، سوراخ ماکولا و خونریزی زجاجیه انجام می شود.در این روش، پس از تخلیه زجاجیه، چشم با محلول جایگزین، روغن سیلیکون یا حباب گاز پر میشود تا شکل چشم حفظ شود و شبکیه در موقعیت مناسب قرار گیرد. این تکنیک به پزشکان اجازه میدهد تا به شبکیه دسترسی پیدا کرده و مشکلات آن را اصلاح کنند.